zaterdag 19 mei 2018

Niets zo veranderlijk als de mens....


Soms veranderen plannen. En dat gebeurd zeker als ik begin aan een haakproject, maar ik het toch niet helemaal wat vind worden. Niets zo veranderlijk als een mens!

Ik wilde graag de blokkentas op de site van Durable maken. Maar goed ik wil (nog steeds) haken uit mijn voorraad en geen nieuw garen kopen. Dat lukt tot nu toe redelijk. Ik had nog wat garen van Yarn and Colors Epic liggen. Twee bollen grijs en van de kleuren ecru, roze en mint had ik elk drie. Eigenlijk was bij de tas sprake van 5 kleuren in het patroon. Mmmm dat begon al minder goed. Toch gestart, maar ik vond de blokken overgang niet mooi worden. Jammer. Achteraf dacht ik, ik had het Tunisch moeten haken, dan krijg je volgens mij een veel betere en mooiere overgang van de kleur blokken.

Maar toen was ik al geswitcht naar een tas met strepen. Lekker simpel alleen vasten, geen kleur schema van te voren bedacht. Maar toen stokte het wederom...ga ik die tas gebruiken, ga ik deze voeren etc. Nou toen belandde het project weer even naar de achtergrond.
Beetje jammer als iets onaf in een mand ligt, dus ik bedacht ik maak van de twee lappen een kussen voor buiten. Ik haakte de rand met de kreeftensteek. En het grijze garen is geheel achterwege gebleven.

Omdat ik om het binnen kussen dit zag staan op het etiket, dacht ik hoe ga ik dat oplossen?


Want als je het kussen geheel dicht haakt en je wil het kussen wassen, dan wordt het vaak zo'n gek bobbelig gevormd kussen. Het binnen kussen lijkt wel samen te klonteren. En dat is logisch het etiket geeft namelijk aan dat niks mag met dit kussen.
Over het algemeen kies ik voor een rits of een hotelsluiting bij een kussen. Maar goed daar had ik nu even geen zin in.

Ik heb een klepje gehaakt aan een zijde, daarop heb ik één deel van het klittenband geplakt. En aan de binnenzijde het andere deel.



Nu stond op de verpakking van dit klittenband dat het niet handig was om het vast te naaien met je naaimachine omdat de lijm van de zelfklevende laag je naald van je machine kan beschadigen. Dus ik heb het niet vastgenaaid...en stiekem had ik daar niet zoveel zin in hihi. Mocht ik het hoesje een keer gaan wassen dan kijk ik wel of het klittenband blijft zitten. En anders heb ik nog wel wat klittenband over en bevestig ik het gewoon opnieuw. Voor de prijs hoefde ik het niet te laten ;-)
Het stugge klittenband gaat wel wat werken met het gehaakte garen. Waardoor je helaas wat bobbels krijgt.

Op deze kleine fotocollage, zie je de tas in proces, het klittenband van de Wibra en het kussen als deze af is. Het kussen met de ruitjes is een Tunisch gehaakt kussen - meer info hierover staat in mijn blogpost Uitdagingen...




O ja, lees je nog even de Privacy verklaring. Door je bezoek op mijn blog worden sommige gegevens vastgelegd door Blogger. En het is mijn taak om al mijn bezoekers erop te wijzen.


XX L

Deze blog is niet gesponseerd, ik heb de meeste van mijn materialen zelf gekocht. Een deel van het Epic garen heb ik gekregen op Back to Basic haakfeestje Als je klikt op de link kom je op het blogbericht van dit heerlijke haakfeestje.

 
 
 
 
 

dinsdag 15 mei 2018

Puf.....


Soms heb je geen puf. Het zal wel iets te maken hebben met de leeftijd en de daaraan gekoppelde overgang. Wat een raar gebeuren. De ups en downs vliegen me soms echt aan. Of zal het toch te maken hebben met het overlijden van mijn moeder afgelopen augustus 2017. Geen idee. Maar vorige week knalde het er wel even in. Moederdag stond op de agenda en hoewel ik en ook mijn moeder daar geen directe waarde aanhechten destijds (althans als ik langs kwam vond ze het al goed), kwam het nu wel binnen. Ik heb geen moeder meer. We hebben haar rustplaatsje bezocht en mooie bloemetjes neergelegd. En ik realiseerde mij dat meerdere mensen dit is overkomen en zal overkomen, want het was toch behoorlijk druk op de begraafplaats. En ik prijs me gelukkig dat ik moeder ben van een mooie zoon. Dat is helaas niet iedereen gegund. Lijkt me gek, je generatie stopt...het gaat niet meer verder. Dit lijkt me toch een vreemd verwerkingsproces, misschien nog wel erger dan dit van mij.

Dit alles haalde even de puf voor het haken weg. Maar nu heb ik de draad weer opgepikt. Gelijk maar met een nieuw fris project. En die is leuk om te doen. Erg mooi ook, want ik gebruik garen van Wol zo Eerlijk . Ik koos voor de Eco Jeans in de kleur Staalblauw - dit is een medium-blauwe kleur.

Dit schrijven zij erover op hun site, waarbij ze ook een verwijzing maken naar een aantal suggesties voor gratis en kooppatronen.
Dat je van ‘afval’ mooie producten kunt maken, bewijst deze schitterende collectie Eco Jeans garen. Oude spijkerbroeken en petflessen worden gerecycled en tot een heerlijk zachte draad gesponnen. Deze draad vormt de basis voor het Eco Jeans garen uit eigen atelier van Wol zo Eerlijk.

Ook al vond ik de verwijzing naar de patronen erg mooi, ik had een nieuw boek liggen van Maaike van Koert van Crejjtion. Het boek "Natuurlijk Haken" en daar had ik nog niet iets uit gemaakt, ik koos voor de Verloopsjaal. Dit garen wat ik gebruik heeft geen verloop, maar heeft wel draadjes die onderling verschillen en dus een mooie kleurtoon geven. Ik vind het tot nu toe zeer geslaagd. Volgens mij gaat het patroon en het garen gewoon overal heel leuk bij passen.


Je moet even opletten met insteken met je haaknaald (ik gebruik de 3,5) want door dat het garen los getwijnd is krijg je nog wel eens dat je lusjes maakt bij het verkeerd insteken. Dit heeft tot gevolg dat je het project wat rustiger moet haken. Geen straf vind ik. Het zomerse weer in de maand mei werkt lekker mee aan rustig haken. En de wereld is al zo gehaast...voor je het weet heb je geen puf meer. En die had ik nou juist weer gevonden.

XX L

(niet gesponseerd - ik heb het garen gekocht op de Handwerkbeurs in Zwolle en het boek "Natuurlijk Haken heb ik zelf aangeschaft)